جان تاونر ویلیامز، از سرشناس‌ترین چهره‌های دنیای موسیقی فیلم است؛ آهنگساز، رهبر ارکستر و پیانیست امریکایی. او پس از والت دیزنی، دومین شخصی است که بیشترین نامزدی جایزه اسکار را در کارنامه دارد و ۵۱ بار نامزد این جایزه شده و تاکنون نیز ۵ بار این جایزه را از آن خود کرده است. علاوه بر این، ویلیامز تا به امروز ۲۴ جایزه گرمی، ۷ جایزه آکادمی فیلم بریتانیا و ۴ جایزه گلدن گلوب را نیز از آن خود کرده است. موسیقی متن فیلم «جنگ ستارگان» ساخته این آهنگساز نیز در نظرسنجی مؤسسه فیلم امریکا به‌عنوان بهترین موسیقی متن فیلم‌های امریکایی تاریخ سینما انتخاب شد. اما این هنرمند بزرگ چندی پیش به‌دلیل بستری شدن در بیمارستان مجبور به‌کنار رفتن از ۳ اجرای کنسرت شد. این آهنگساز ۸۶ ساله فیلم‌های «جنگ ستارگان» قرار بود روز جمعه ۲۶ اکتبر با ارکستر سمفونیک لندن در سالن کنسرت رویال آلبرت هال حاضر شود اما حضور او در این کنسرت به علت بیماری لغو شد. همچنین اجرای ویلیامز به همراه ارکستر فیلارمونیک وین در روزهای ۳ و ۴ نوامبر ماه آینده نیز تحت تأثیر این بیماری قرار گرفته است. طبق بیانیه رویال آلبرت هال، درک بروس دوست دیرین جان ویلیامز تا بهبود وضعیت این آهنگساز کنسرت‌ها را رهبری خواهد کرد.در این بیانیه از بیماری‌ای که جان ویلیامز به خاطر آن بستری شده چیزی اعلام نشده است.
جان ویلیامز همچنین به تازگی اعلام کرده است که پس از کامل کردن موسیقی متن فیلم «جنگ ستارگان: قسمت نهم» به‌کارگردانی جی‌جی آبرامز از دنیای فیلم‌های «جنگ ستارگان» بازنشسته می‌شود. گفته می‌شود این آهنگساز کهنه کار می‌خواهد وقت خود را روی پروژه‌های دیگر بگذارد.

محسن بوالحسنی
خبرنگار
موضوع راه‌اندازی دانشگاه هنرهای سنتی و صنایع دستی در زمان حضور بهمن نامورمطلق به عنوان معاون صنایع‌دستی در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مطرح شد اما این امر در دوره هیچ‌کدام از سه رئیس این سازمان محقق نشد. تأخیر بیست ساله در راه‌اندازی این دانشگاه موجب شد تا شورای عالی انقلاب فرهنگی در این زمینه تجدیدنظر کند و بعد از مطرح شدن دوباره این موضوع، دانشگاه آزاد در این زمینه اعلام آمادگی کرد تا دانشگاه فرشچیان در دل آن راه‌اندازی شود. حالا مسئولیت راه‌اندازی این دانشگاه به بهمن نامورمطلق واگذار شده و با پیگیری‌های مجدد و طی مراحل مختلف بالاخره دانشگاه استاد محمود فرشچیان رسماً افتتاح شد. بهمن نامور مطلق سرپرست این دانشگاه که از ابتدا به عنوان نماینده استاد فرشچیان برای تأسیس این دانشگاه انتخاب شده بود در گفت‌و‌گو با «ایران» معتقد است این تأخیرها به دلیل عوض شدن دولت و مسائلی از این دست بود تا اینکه در دولت یازدهم این میل دوباره به وجود آمد و افراد بیشتری در شورای عالی انقلاب فرهنگی از آن استقبال کردند و امیدوار به راه‌اندازی این دانشگاه شدند. نامورمطلق در گفت‌و‌گو با «ایران»، از آنچه قرار است در این دانشگاه اتفاق بیفتد و بیم و امیدهای آن سخن می‌گوید.

این اولین بار است که دانشگاهی به نام یکی از مفاخر فرهنگی تأسیس می‌شود و تا آنجا که من می‌دانم هیچ مدلی برای آن وجود ندارد. آیا ما توانایی آن را داریم که در این زمینه الگوسازی کنیم و این الگوسازی چقدر می‌تواند در مسیر اجرایی و عملی خود موفق باشد؟
به نکته خوبی اشاره کردید. ما در این مورد مدل داخلی و هیچ مدل خارجی نداریم پس افتتاح این دانشگاه به نام یکی از مفاخر هنری و فرهنگی کشور ابتکاری بود که از بطن نیاز جامعه به آن رسیدیم. بخش هنرهای اصیل و سنتی ما یکی از بخش‌های مهم فرهنگی جامعه ماست که متأسفانه بسیار مغفول مانده که در ادامه به آن خواهم پرداخت. اما به صورت گذرا باید گفت که این بخش از هنر، هویت زیباشناسی و اصالت یک جامعه را تشکیل می‌دهد و به نسل‌های دیگر منتقل می‌کند. اشتباهی که ما در این بخش داشته و داریم این است که فکر می‌کنیم هنر را هم می‌توانیم مثل تکنولوژی یا مسائلی از این دست وارد کنیم و از این راه توسعه پیدا کنیم. در حوزه علوم انسانی اصلاً اینطور نیست. هنر باید در دل یک سرزمین مثل سرزمین ما ایجاد شود و اگر چیزی هم از کشورهای دیگر اقتباس می‌شود باید از آن خود شود و رنگ و بوی ایرانی به آن داد. این‌گونه است که هویت هنری و فرهنگی یک کشور از بین نمی‌رود. در گذشته محصولاتی غربی برآمده از هنر کشورهای دیگر به ایران آمد اما این ساختار غربی متناسب با محصولات ایرانی نبود. همین بود که باعث شد ما در فرهنگستان هنر به فکر ایجاد و ساخت ساختارهای مناسب بیفتیم و احساس کردیم باید نظام استاد-شاگردی که در سنت و فرهنگ کشور ما بوده را دوباره احیا کنیم؛ اما نه به همان شکل گذشته. ما این ساختار را در کنار آموزه‌های امروزی به کار می‌گیریم و از تجربیات جهانی نیز استفاده می‌کنیم. در واقع این دانشگاه، دانشگاهی پیوندی است. پیوند میان گذشته و حال ایران و تجربیات اصیل داخلی و خارجی.
به نظر می‌رسد وقتی بحث هنر پیش می‌آید، استقلال هنر و هنرمند و بسترهای رشد آن از مسائل حائزاهمیت است.
آیا رفتن زیر تابلو دانشگاه آزاد این استقلال را با پرسش مواجه نمی‌کند؟
واقعیت این است که در شرایط فعلی امکانی بهتر از این وجود نداشت. اول قرار بود که در نهادهای دولتی این اتفاق بیفتد و از استاد فرشچیان تقاضا کردم این دانشگاه در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری افتتاح شود. شورای عالی انقلاب فرهنگی هم قبول کرد اما شرایط آماده نبود و به همین جهت این مسأله چهارسال دیگر هم مسکوت ماند تا اینکه دانشگاه آزاد اعلام آمادگی کرد تا میزبان این دانشگاه شود. ما طبق قانون نمی‌توانیم دانشگاه تازه‌ای در کشور تأسیس کنیم اما افتتاح این دانشگاه در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده و به همین دلیل نیاز به مصوبه و قانون دیگری نبود. دانشگاه استاد فرشچیان به صورت تنگاتنگ از طریق شورای راهبری که نفراتش به انتخاب خود استاد فرشچیان تشکیل و حکم گرفته‌اند به صورت تنگاتنگ با شورای عالی انقلاب فرهنگی در ارتباط هستند و از نظر ذاتی ارتباطش فقط با دانشگاه آزاد نیست بلکه به صورت واحد ویژه در این دانشگاه حضور دارد. دانشگاه آزاد هم در این خصوص کمال همکاری را با ما داشتند و واقعاً در این مدت به اندازه سی سال کار انجام شد تا این دانشگاه سریع‌تر به مرحله افتتاح پرتاب شود.
اگر دوباره فردا روزی تفکر در مدیریت کلان دانشگاه آزاد تغییر کند، مانند آنچه در مرگ آیت‌الله هاشمی اتفاق افتاد، چه تضمینی وجود دارد که مدیران تازه‌تر مشی و روش سیاسی یا فرهنگی دیگری نداشته باشند؟
اگر ما بتوانیم این مدل را خوب پیاده کنیم مطمئن هستم که مدل و الگویی مناسب خواهد بود. حوزه‌های فرهنگی حوزه‌های خاصی هستند. افتتاح دانشگاه استاد فرشچیان احترام به زنده‌هاست، آن‌هم در فرهنگی که به مرده‌پرستی مشهور است. خود من هرگز آدم جناحی و حزبی نبوده‌ام و در این دانشگاه هم قرار است فقط کار فرهنگی و هنری انجام شود و من از همه اساتید تقاضا می‌کنم هر کمکی که می‌توانند به این دانشگاه کنند دریغ نداشته باشند. نگاه ما در این دانشگاه نگاهی ملی و برآمده از منافع فرهنگی کشور است و نه منافع سیاسی و حزبی. خیلی از دوستان در مراسم افتتاحیه هم از تنوع چهره‌هایی که حضور داشتند متعجب شده بودند و این اساس کار ماست که به آن اعتقاد داریم. نمی‌خواهیم شعار بدهیم و حرف‌های آنچنانی بزنیم ولی امید و قصد داریم که شعبی را هم در برخی استان‌ها مثل اصفهان، آذربایجان، خراسان و در برخی کشورها ایجاد کنیم و این نظام آموزشی را در کشور جا بیندازیم. ما آدم‌های آکادمیکی هستیم اما تابلو اعضای شورای راهبردی انقلاب فرهنگی، ملی است. ما هم تا زمانی که بتوانیم از این شناسنامه دفاع کنیم، هستیم و کارمان را در این دانشگاه پیش می‌بریم و اگر روزی دیدیم که مجبوریم به خاطر برخی شرایط پیش آمده از آنچه در دل و ذهن داشتیم دور بمانیم یا خلاف آن پیش برویم مسلماً رها می‌کنیم و می‌رویم. اما تا هستیم و اراده جمعی مسئولان امروزی در شورای عالی سیاست‌گذاری و انقلاب فرهنگی بر این منوال است با قدرت راه خود را در این دانشگاه پیش می‌بریم و سعی می‌کنیم نمایندگان خوبی برای استاد فرشچیان و هنر این مملکت باشیم. ما الگوی خارجی نداشتیم که جلو چشم بگذاریم. نکته این بود که دارالفنون داشتیم اما دارالفنون هم رویه‌ای کاملاً وارداتی داشت. ما پس از تبادل‌نظرهای بسیار به این نظام رسیدیم و همان‌طور که گفتم تا زمانی که بتوانیم بر این مدل باقی می‌مانیم و پیش می‌رویم.
بجز نظام آموزشی، این دانشگاه چه تفاوتی با دانشگاه‌های دیگر در بحث خروجی خواهد داشت؟
ما قصد نداریم در این دانشگاه هنرشناس تربیت کنیم. هنرشناس در دانشگاه‌های دیگر تربیت می‌شود و نیاز نیست ما هم همین کار را انجام دهیم. ما در این دانشگاه می‌خواهیم هنرمند و استاد بومی تربیت کنیم. تربیت هنرمندها و استادکارهایی که در حوزه هنرهای سنتی و در بستر نظام استاد-شاگردی به عرصه خواهند رسید هدفی است که ما به دنبال آن هستیم. مثلاً شما دقت کنید هنری مانند خوشنویسی که هنر اصیل ایرانی است در نظام آموزش عالی ما هیچ جایی ندارد در صورتی که این هنر، هنر بسیار شناخته شده و مشهور ایرانی‌هاست اما در نظام آموزشی ما جایش خالی است و ما باید بتوانیم این خلأ و خلأهایی دیگر از این قبیل را به درستی پر کنیم.

«ایران»: در موتورهای جست‌وجوگر اینترنت نام سریال کمال تبریزی را که وارد کنید دو عنوان نزدیک به هم پیشنهاد می‌شود: «سرزمین مادری» و «سرزمین کهن». دو سریال با عوامل و تاریخ ساخت یکسان، اما عناوین متفاوت. همین تفاوت نشانه‌ای کوچک از تلاش بسیار سازندگان برای ایجاد امکان نمایش سریالی است که بعد از مدت‌ها آنتن تلویزیون را با اثری پربیننده رو به رو می‌کرد. پیش‌بینی این استقبال نه بر مبنای حدس و گمان و بر اساس کارنامه کاری کارگردان آن یعنی کمال تبریزی، بلکه حاصل تجربه پخش همان چند قسمتی است که اجازه نمایش پیدا کرد و مخاطبان بسیاری را همراه کرد. پنجشنبه سوم بهمن ماه 92 بود که نخستین قسمت از مجموعه «سرزمین کهن» به روی آنتن شبکه سه سیما رفت اما سهم این سریال تاریخی درجه الف از آنتن سیما، تنها چهار قسمت بود و پس از آن با مشکل پخش روبه‌رو شد. سناریوی در محاق رفتن و توقیف این سریال، با تذکر نماینده مردم شوشتر در مجلس شورای اسلامی کلید خورد. به‌دنبال این تذکر بود که با تجمع جمعی از معترضان از ایل بختیاری در مقابل صداوسیمای خوزستان، پخش این سریال با مشکل مواجه شد. بختیاری‌های معترض به «سرزمین کهن» معتقد بودند که نام خانوادگی یک خانواده منفی، نوکیسه، سلطنت طلب و فاسد به‌عنوان بختیاری باعث خدشه‌دار شدن و تحریف تاریخ بختیاری شده است. اعتراض‌های گسترده به این سریال ادامه یافت تا اینکه ضرغامی، رئیس وقت سازمان صداوسیما با لباس محلی به عذرخواهی بختیاری‌ها رفت. در همان ایام اما کمال تبریزی در گفت‌وگویی وعده داد که مشکل پخش سریال با رفتن ضرغامی برطرف خواهد شد. مهرماه سال گذشته با وجود گذشت بیش از سه سال از این جابه‌جایی مدیریتی در حالی که کمال تبریزی از به روی آنتن رفتن این سریال از 14 مهرماه با نام جدید «سرزمین مادری» و اعمال اصلاحات جدید خبر داده بود، اما این تغییر نام و اعمال اصلاحات هم نتوانست گره از مشکل این سریال باز کند و قبل ازآنکه روی آنتن برود، پای سریال کمال تبریزی به صحن علنی مجلس باز شد. هدایت‌الله خادمی، نماینده مردم ایذه و باغملک در مجلس شورای اسلامی به علی عسگری، رئیس سازمان سینمایی هشدار داد که «فکر پخش مجدد سریال ضد ملی و زشت «سرزمین کهن» را از سر بیرون کند.» حالا با گذشت بیش از یک سال، کارگردان این مجموعه تاریخی در گفت‌وگویی با ایسنا، با ناامیدی از امکان پخش این سریال از تلویزیون گفته است: «ظاهراً مدیران تلویزیون همچنان مشغول رایزنی هستند! ولی به نظر من نتیجه لازم را به دلایل واضحی نخواهند گرفت و بهترین گزینه برای پخش این سریال استثنایی در حوزه سیما، شبکه نمایش خانگی است که سوءتفاهمات را برطرف می‌کند و پس از آن فازهای دوم و سوم می‌تواند از سیما پخش و ادامه پیدا کند.» تبریزی در این گفت‌وگو که به بهانه سالروز تولد 56 سالگی‌اش انجام شده همچنین درباره‌ سرنوشت فیلمی که قرار بود درباره‌ امام موسی صدر بسازد، مانع اصلی بر سر راه تولید را خانواده محترم ایشان و تردید در مورد سرنوشت امام موسی صدر عنوان کرده است.

مریم شهبازی
خبرنگار
«باب اسرار» عنوان رمان مفصلی است که ارسلان فصیحی به تازگی کار ترجمه‌اش را به پایان رسانده است. به‌گفته این مترجم «احمد امید» از جمله نویسندگان ترک زبانی است که آثار او در عرصه جهانی با اقبال گسترده‌ای روبه‌رو شده و کتاب‌هایش به بیش از 60 زبان دنیا ترجمه شده‌اند.
اگر پیگیر ادبیات داستانی ترکیه باشید «ملت عشق» را خوانده‌اید یا حداقل درباره‌اش شنیده‌اید، رمانی که «الیف شافاک» در آن به ماجرای شمس و مولانا در قالبی داستانی پرداخته است؛ آن‌طور که فصیحی در گفت‌و‌گو با «ایران» گفت، رمان باب اسرار نیز چنین محتوایی دارد.
با اینکه انتشار «ملت عشق» در ایران چند سال قبل رخ داده اما فصیحی تأکید دارد که از نظر زمانی نخست «باب اسرار» امید در ترکیه منتشر شده و بعد از آن «شافاک» دست به کار خلق «ملت عشق» شده است. با این حال شمس و مولانا موضوع مشترکی است که هر دو نویسنده ترک آن را دستمایه خلق رمانی تازه قرار داده‌اند.
فصیحی با ذکر توضیحات بیشتری درباره این رمان 700 صفحه‌ای گفت:«نویسنده این رمان سعی کرده با مراجعه به آثار مولانا و شمس اثری تاریخی-ادبی خلق کند، آنچنان که وقتی مطالعه‌اش را آغاز کنید، به وضوح متوجه تلاشی می‌شوید که در انتقال مفاهیم مورد نظر خود به مخاطبان دارد.»
فصیحی تأکید دارد در شرایطی که مخاطبان حوصله چندانی برای مطالعه آثار کلاسیک ندارند با تألیف چنین کتاب‌هایی می‌توان آنان را به درک اندیشه‌های بزرگان ادبی تشویق کرد. او ادامه داد: «به‌گمانم مخاطب با مطالعه این اثر هم داستانی جذاب را دنبال می‌کند و هم اینکه با اندیشه‌های شمس و مولانا آشنا می‌شوند.»
در ارتباط با تلاشی که دولت ترکیه طی سال‌های اخیر برای معرفی داشته‌های ادبی معاصر خود به سراسر جهان داشته می‌توان به جلساتی اشاره کرد که وزارت فرهنگ این کشور سالی یک بار برای همین نویسنده برپا کرده و از مترجمان نوشته‌هایش از سراسر جهان برای دیدار و گفت‌و‌گو با وی دعوت می‌کند، حمایتی که تا به حال جایی در برنامه‌ریزی‌های مسئولان فرهنگی ما نداشته است!
این مترجم آثار ادبی ترکیه‌ای ادامه داد: «احمد امید را می‌توان از جمله نویسندگانی دانست که بیش از فرم به مضمون اهمیت می‌دهند، این تنها رمانی نیست که با نگاه تاریخی خلق کرده و از سوی او هر از چندی شاهد خلق آثاری هستیم که بر اساس تحقیق و مطالعات بسیار در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.»
به‌گفته فصیحی راوی زن این داستان، کارمند یک شرکت بیمه انگلیسی است که یکی از هتل‌های قونیه را بیمه کرده است؛ هتل مذکور گرفتار آتش‌سوزی می‌شود و راوی داستان هم به‌عنوان کارشناس بیمه راهی قونیه می‌شود تا به بررسی شرایط بپردازد و ماجراهای رمان هم از همین سفر شروع می‌شود.
 برخلاف گفته های«تایفور سن» رئیس اتحادیه ناشران و مطبوعات ترکیه که طی روزهای اخیر از ناآشنا بودن مردم ایران با آثار ادبی ترکیه صحبت کرده، فصیحی اعتقادی به این مسأله ندارد و حتی تأکید دارد که طی یک دهه اخیر علاقه مندان ایرانی به ادبیات جهان با بسیاری از نوشته‌های نویسندگان معاصر ترک آشنا شده‌اند.

سیدمجتبی حسینی، معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی طی حکمی «ابراهیم حقیقی» را به دبیری یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر منصوب کرد.
ابراهیم حقیقی طراح گرافیک، عکاس، مدیر هنری، فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبای تهران است. وی دو دوره رئیس هیأت مدیره و پنج دوره عضو هیأت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک بوده است. حقیقی عضو انجمن مستند‌سازان سینمای ایران، عضو انجمن بین‌المللی طراحان گرافیک، عضو انجمن عکاسان ایران، عضو شورای عالی و مشاور خانه هنرمندان ایران، عضو هیأت مدیره خانه سینما و... بود. او اکنون ریاست شورای عالی خانه هنرمندان را عهده‌دار است. شایان ذکر است، یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر بهمن و اسفند سال‌جاری در ده رشته برگزار خواهد شد.

 از امروز (ششم آبان ماه) نمایش بزرگ «رسول» به نویسندگی حمیدرضا نعیمی و کارگردانی سعید اسماعیلی با حضور 170 بازیگر در بوستان نوروز منطقه فرهنگی گردشگری عباس‌آباد روی صحنه می‌رود. نمایش «رسول» به‌عنوان بزرگ‌ترین نمایش میدانی کشور از ۶ تا ۱۸ آبان هر شب ساعت ۱۹ تا ۲۱ در بوستان نوروز مجموعه فرهنگی گردشگری عباس‌آباد روی صحنه خواهد رفت. در این نمایش رسالت بوذری به‌عنوان راوی نمایش حضور دارد و حمیدرضا نعیمی، حبیب دهقان‌نسب و کاظم هژیرآزاد و بیش از ۱۷۰ هنرمند روی صحنه می‌روند. طراحی و اجرای دکورهای تاریخی از تهران قدیم، تبریز دهه 20 و اردوگاه کربلا در بیش از 3 هزار متر مربع از مهم‌ترین ویژگی‌های این نمایش بزرگ میدانی است.

نقد «چاووش؛ از درآمد تا فرود» در خانه هنرمندان

تالار ناصری خانه هنرمندان یکشنبه ششم آبان ساعت ۱۶ میزبان نمایش مستند«چاووش؛ از درآمد تا فرود» است.پس از نمایش فیلم نیز این مستند با حضور هانا کامکار و آرش رئیسیان کارگردان‌ها و همایون امامی مستندساز و منتقد مورد نقد و بررسی قرار می‎گیرد.

 دوسالانه تصویرگری با نوسانات دلار لغو شد

کیانوش غریب‌پوردبیر نشان آبان خبر داد: به‌دلیل افزایش قیمت دلار و تأثیر آن بر روند برگزاری دوسالانه تصویرگری، امسال این دوسالانه را برگزار نخواهیم کرد.

اجرای پرواز همای در کانادا

«پرواز همای» -خواننده شناخته‌ شده موسیقی ایران- به همراه گروه مستان آذرماه در تورنتو و مونترال به اجرای برنامه خواهند پرداخت. آنان در این کنسرت‌ها، تعدادی از قطعات قدیمی خود را به همراه قطعات جدید اجرا می‌کنند. این در حالی است که بعد از آن گروه خود را برای اجرای دوباره اپرای «حلاج» در ایران آماده می‌کند. در اولین برنامه در یازدهم آذرماه، این گروه در تورنتو روی صحنه خواهند رفت و بعد از آن هجدهم آذرماه در مونترال قطعاتشان را اجرا می‌کنند.

نمایش ۵۶ مجسمه از «پیکاسو» در ایتالیا

۵۶ مجسمه باقیمانده از «پابلو پیکاسو» که محصول سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۶۴ هستند، در گالری بروگسه شهر رم به‌ نمایش گذاشته خواهند شد. در این نمایشگاه مجسمه‌هایی از زنان، حیوانات، چهره‌های انتزاعی، قطعات و اشیا که محصول سلسله افکار انقلابی پیکاسو هستند و... به نمایش درمی‌آید.

اجراهای تئاتری تحت تأثیر اربعین

در روزهای پیش‌ رو و همزمان با اربعین حسینی نمایش «خاتون» در تالار اصلی تئاتر شهر و نمایش «تارقیه» در پردیس تئاتر تهران روی صحنه می‌رود. همچنین یک اثر نمایشی جدید با عنوان خاموشخانه به‌کارگردانی مهدی مشهور از روز جمعه چهارم آبان ماه در تالار سایه اجرای خود را آغاز کرد.

باخ و شوبرت به تالار وحدت می‌روند

ارکستر سمفونیک رسانه هنر به رهبری امیر پدرام طاهریان ۲۱ آبان ماه ۹۷ ساعت ۲۱:۳۰، آثاری از کارل فیلیپ امانوئل باخ، جان ویلیامز و فرانس شوبرت را در تالار وحدت اجرا می‌کند.

ما همه با هم هستیم

فیلم سینمایی «ما همه با هم هستیم» آخرین ساخته کمال تبریزی و تهیه‌کنندگی سیدرضا میرکریمی پس از پایان فیلمبرداری در مراحل فنی قرار دارد. این فیلم سینمایی که این روزها مراحل آماده‌سازی فنی را می‌گذراند، گفته می‌شود از پربازیگرترین فیلم‌های سینمای ایران است. «ماهمه باهم هستیم» روایتی کمدی از سقوط یک هواپیما و رازهای مسافران آن است که مهران مدیری، محمدرضا گلزار، لیلا حاتمی، ویشکا آسایش، هانیه توسلی، پژمان جمشیدی، مانی حقیقی، جواد عزتی، و... در آن ایفای نقش کرده‌اند.

یک داستان کوتاه نوشته‌شده توسط «سیلویا پلات»، شاعر و نویسنده امریکایی در ۲۰ سالگی، قرار است برای اولین‌بار در ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شود. این داستان کوتاه که «مری ونتورا و قلمرو نهم» نام دارد، روایتگر یک سفر شوم با قطار است و یکی از آثار کوتاهی است که انتشارات فابر قصد دارد به مناسبت نودمین سالگرد فعالیت خود منتشر کند. «پیتر کی استینبرگ»، محقق آثار «سیلویا پلات» معتقد است این داستان کوتاه کاملاً با دیگر آثار او متفاوت است و به‌عنوان اثری مهم، متمایز از همه آن چیزهایی است که خوانندگان پلات پیش‌تر از او دیده‌اند. «سیلویا پلات» این داستان را در دسامبر سال ۱۹۵۲ و زمانی که دانشجوی سال سوم کالج اسمیت بود نوشته است.